Szukaj na tym blogu

środa, 19 kwietnia 2017

Znów mi się zachciało...

... wydziergać zapinany sweterek. Tym razem zdecydowałam się na cienką włóczkę, a że zaczęłam jeszcze przed ostatnio pokazywanym pledem, to był to typowy długodystansowiec. Wybrałam kolor czarny, ponieważ obecnie nie mam ani jednego swetra w tym kolorze (poprzednio zrobiony wyszedł za duży i oddałam go siostrze).

Postawiłam na klasykę, może dla niektórych zbyt banalną, ale moje zwyklaki nigdy nie są zbyt proste.


Całość została zrobiona w oparciu o metodę contiguous. Dekolt jest ukształtowany rzędami skróconymi. Plisy oraz pasy obojczykowe zdobi ścieg ryżowy. Tym samym ściegiem zrobiłam również odcięcie pod biustem oraz udawane szwy boczne. Całość modelowałam zaszewkami.


Na zdjęciach można zauważyć charakterystyczne dla contiguousa marszczenia, wynikające z dodawania oczek przy pasach obojczykowych. Mnie osobiście średnio się to podoba i wciąż próbuję ten problem jakoś obejść. Być może powinnam się była bardziej postarać podczas upinania szpilek przy blokowaniu... Postanowiłam się tym jednak nie przejmować, bo wiem już z doświadczenia, że z czasem wszystko się odpowiednio porozciąga, ułoży i wygładzi. Z resztą jestem trochę grubsza od manekinu, więc na mnie sweter trochę inaczej się układa ;)



Do tego dopasowałam guziczki z motywem kwiatowym.



Zużyłam 250 g mieszanki wełny owczej z wełną alpaki, więc sweter jest w pełni naturalny i pomimo swej "cienkości" powinien być ciepły.

Włóczka FLORA Drops (65% wełny, 35% alpaki),
druty 3 mm


wtorek, 4 kwietnia 2017

Projekt: pled - finał.

Ostatni odcinek całego procesu tworzenia pledu przeciągał się niemiłosiernie do granic możliwości. Początkowo chciałam  cały projekt ukończyć przed kwietniem, ale niestety się nie udało.

Najpierw było mozolne zszywanie kwadratów. Pisząc: "mozolne", wcale nie mam na myśli trudności technicznych, bo prosty i estetyczny sposób zszycia wymyśliłam już rok temu (instrukcje wykonania można znaleźć TUTAJ). Chodzi tu bardziej o moje gapiostwo, w efekcie którego często po dwa, trzy razy prułam to co przed paroma minutami zszyłam. 

Po zszyciu całości zdecydowałam się na wykonanie jeszcze jednego kwadratu nr 21, bo dotychczasowy wyszedł za duży i "rozpychał" sąsiadów. Całe szczęście miałam trochę innej, cieńszej włóczki w tym samym kolorze.

Gdy już się uporałam z łączeniem wszystkich elementów, przyszła pora na, jak się okazało, kilkudniowe chowanie nitek. To było apogeum cierpliwości... tak właściwie to osiągnęłam je już wcześniej, podczas kilkukrotnego prucia, a teraz tylko utrzymywałam jego poziom... Po prostu tak dużo pracy w to wszystko włożyłam, że postanowiłam już nie schodzić poniżej założonego poziomu perfekcji i uczynić pled dwustronnym. Gdyby komuś "odwaliło" tak jak mi, to mam jedną radę: nie spieszyć się i czekać na odpowiedni do tego typu pracy humor.

Efekt tak bardzo mnie cieszy, że nawet sobie nie wyobrażacie.


To była prawa strona, teraz lewa. Albo odwrotnie. Wszystko jedno.


Kilka zbliżeń.




Kwadraty postanowiłam zszyć ze sobą jakby w poprzek, po cztery w kolumnie i 6 w rzędzie. Poniżej dorzucam schemat łączenia dla zainteresowanych.



Dziergałam na drutach 4 mm z następujących włóczek:

- akryl z Kauflandu (kwadraty nr 2, 5 - 9, 18 - 20, 23, 24), 
- Beyza Himalaya (nr 1, 10, 11),
- Lanagold Fine Alize (nr 3, 4, 12 - 17),
- nieznana włóczka skarpetkowa (nr 21, 22).

Każdy element waży ok. 60 - 70 g, co razem daje wagę ok. 1,7 kg. Na wykonanie całości poświęciłam dużo czasu. Samo dzierganie, łączenie i chowanie nitek zajęło pewnie ok. 90 godzin. Szukanie inspiracji, rysowanie schematów i przygotowywanie ich na blog zajęło mi dodatkowo przynajmniej połowę tego, jak nie więcej.


Włożyłam w ten projekt dużo serca i cieszę się, że wyszło mi tak, jak tego oczekiwałam.

niedziela, 26 marca 2017

Projekt: pled - część 6

Praca cząstkowa dobiegła końca. Dziś wrzucam tu ostatnie 5 elementów.


Kwadrat nr 20

Kwadrat nr 21

Kwadrat nr 22

Kwadrat nr 23

Kwadrat nr 24

Powiem szczerze, że ostatnie kwadraty przysporzyły mi najwięcej problemów. Albo nie trafiłam z kolorem albo włóczka była za gruba i element wyszedł niewymiarowy. W jednym przypadku to nawet zabrakło włóczki, choć myślałam, że spokojnie wystarczy i jeszcze zostanie. Tak to jest jak się dzierga w resztek. Ale koniec końców dotarłam jakoś do finału. Teraz pozostało mi już tylko zszywanie.



Zainteresowanych opisami wykonania odsyłam pod TEN link.